Czy jajko może nauczyć zaufania? – relacja z Wakacyjnych Warsztatów z PROJEKTOREM
21 sierpnia, 2026 2026-08-21 10:03Czy jajko może nauczyć zaufania? – relacja z Wakacyjnych Warsztatów z PROJEKTOREM
Czy jajko może nauczyć zaufania? – relacja z Wakacyjnych Warsztatów z PROJEKTOREM
Wyruszając w drogę do biblioteki w Olszance, wiedzieliśmy, że jedziemy tam z konkretną misją: odkrywać z dziećmi ich pasje i zainteresowania. Ale to, co wydarzyło się podczas tych trzydniowych warsztatów, przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. Mimo że od naszego spotkania minęło już trochę czasu, to wciąż nosimy w sobie ten niesamowity ładunek energii, ciepła i wzruszeń.
Biblioteka w Olszance na trzy dni przestała kojarzyć się wyłącznie z cichą skarbnicą książek. Stała się wulkanem pomysłów, laboratorium kreatywności i bezpieczną przystanią, w której małe pasje zamieniały się w wielkie odkrycia. Studencka część naszego zespołu Programu PROJEKTOR spakowała głowy pełne pomysłów i ruszyła w drogę, by dać dzieciom coś bezcennego – swój czas, uwagę i pełne zaangażowanie.
Pogoda sprzyjała, więc serce warsztatów szybko przenieśliśmy na świeże powietrze. To tam nauczyliśmy się najważniejszego: pracy w grupie, wzajemnego zaufania i sztuki szukania rozwiązań tam, gdzie inni widzą tylko przeszkody.
Zaufanie buduje się na… makaronie i jajkach
Czy da się udowodnić, że niemożliwe istnieje? Dzieci z Olszanki pokazały, że jak najbardziej! Podczas budowania wież z makaronu i pianek przekonaliśmy się, że najtrwalsze konstrukcje powstają wtedy, gdy naprawdę słucha się drugiej osoby.
Prawdziwym sprawdzeniem emocji okazał się jednak ,,Jajochron”, ileż było wstrzymanego tchu, gdy wymyślne konstrukcje chroniące surowe jajko lądowały na ziemi! Każdą udaną próbę witał wiwat, który zapewne było słychać w całej okolicy, a przy nieudanych – natychmiast pojawiał się uśmiech i okrzyk: ,,Nic się nie stało, następny, razem zrobimy to lepiej!”
Kolory, wyobraźnia i emocje, które zostają na zawsze
Chwile intensywnego ruchu przeplataliśmy z momentami zachwytu i skupienia:
- Malowaliśmy obrazy – bez schematów i narzuconych ram, dając całkowitą wolność dziecięcej wyobraźni,
- Projektowaliśmy okładki książek – pozwalając dzieciom poczuć się jak prawdziwi autorzy własnych historii,
- Przenosiliśmy się do świata fantazji – podczas wspólnego czytania i zgadywanek z wiedzy o bajkach,
- Biegaliśmy po trawie – podczas zawodów sportowych i tropiliśmy ukryte przedmioty, zapominając na moment o całym świecie.
Dlaczego te wspomnienia wciąż są w nas tak żywe?
Czas mija, ale gdy patrzy się na dziecko, które z dumą prezentuje swoje skończone dzieło, albo biegnie przybić Ci piątkę, przypominasz sobie, czym tak naprawdę jest wolontariat studencki. To nie są tylko punkty w CV, czy zrealizowany kolejny punkt w harmonogramie, natomiast jest to iskra w oczach drugiego człowieka, która nie gaśnie nawet po upływie tygodni.
Dziękujemy Pani Małgorzacie z Publicznej Biblioteki w Olszance za cudowną gościnność,
a dzieciom za to, że przypomniały nam, jak fascynujący potrafi być świat, gdy patrzy się na niego z czystą pasją. PROJEKTOR zostawił tam cząstkę serca!
Studencki Zespół Wolontariuszy Programu PROJEKTOR
Julia, Julia, Mateusz
