Mogłabym streścić przebieg zajęć, które przeprowadziłyśmy w Centrum Kultury w Mrozach,
ale to nie o to chodzi. Nie chodzi o same zajęcia, a o uczestników. O dzieci, które
zaskakiwały nas na każdym kroku. Co roku każda grupa jest inna. Myślałyśmy, że nic już
nas nie zdziwi podczas tych warsztatów, a tutaj spojler – Zdziwiło.
Cudownie było obserwować jak z nieśmiałych dzieciaków, które w większości się nie znały,
stały się jedną grupą. Nie ważny był wiek, czy płeć. Wszyscy działali razem. Żadna z tych
rzeczy nie wydarzyłaby się gdyby nie warsztaty.

Podczas budowania “Jajo-chronów” dzieci musiały współpracować. Dzieliły się pomysłami i
w końcu zdały sobie sprawę, że balon napełniony powietrzem poleci w dół razem z jajkiem,
ale nie to jest najważniejsze. To niepozorne ćwiczenie sprawiło, że dzieci miały wspólny cel,
a co jeszcze ważniejsze – wszystkie miały postawione przed sobą to samo wyzwanie. W
czasie testów (zrzucania modeli na trawę) wszystkie drużyny kibicowały sobie nawzajem i z
zapartym tchem czekały przy otwieraniu skomplikowanych konstrukcji, aby sprawdzić czy ,,jajko przeżyło”.

W trakcie “Bitwy fortów” okazało się, że miejsce króla jest przy jego rycerzach, a szybkie
szkice pokazały, że najwspanialsze rzeczy powstają wspólnie. Każdy z was dodał coś od
siebie, dlatego wszyscy powinniście być z siebie bardzo dumni. My z was jesteśmy!

Nawet podczas przerw dzieci wynajdowały sobie kolejne zabawy. Wszystkie razem. Nikt
nawet na chwilę nie spojrzał w telefon. Zdecydowanym faworytem stała się“Baba Jaga
patrzy”, a tuż za nią uplasował się “Berek”. Młodzi wspierali się i bawili razem. My tak
naprawdę przygotowałyśmy tylko zajęcia. Nic nie wyszłoby bez ich zaangażowania, a to
pokazuje, że Wakacyjne Warsztaty naprawdę mają sens.

Te wyjazdy z dziećmi pokazały mi, że faktycznie mam wpływ na to jak wygląda świat. Janusz
Korczak powiedział kiedyś, że aby zmienić świat należy zacząć od siebie. Ja uważam, że
należy zacząć od dzieci, ponieważ one już za kilka lat będą budować świat w którym
przyjdzie nam żyć, a ta przyszłość maluje się w pięknych, jasnych barwach.

Wolontariuszka Programu PROJEKTOR,
Wiktoria Kaczmarek